Kuşadası'nda bir hafta: kızımın doğum günü ve yaban domuzları

Herkese yeniden merhaba,

Bu sefer size bir vlog getirdim. Kızımla birlikte çocukluğumun geçtiği ailemin Kuşadası'ndaki yazlık evine gittik ve dört yıl sonra ilk kez onun doğum gününü gerçek gününde kutlayabildik. Kızımı çok paylaşmadığımı biliyorsunuz, özlediğinizi yazan çok mesaj aldığım için bu vlogu çektim. Videosunu izlemek için sizleri YouTube kanalıma bekliyorum 🙂

İlk olarak anneannesine ve dedesine sürpriz yaptık. Bahçe o kadar güzel olmuş ki; kızım için hamaklar, salıncaklar kurulmuş, şişme havuz hazırlanmış. Kızım daha ilk gün bahçede solucan aramaya, su bombası patlatmaya ve muz ağacını sulamaya başladı. Ben ise yerimi hiç yadırgamayan biri olmama rağmen ilk gece sabaha kadar uyuyamadım.

Deniz biraz dalgalıydı ama çok güzeldi. Kızım altı şeffaf bir oyuncakla denizin altına bakıp balıkları izlemeye bayıldı, resmen bağımlısı oldu. Ben de kayalıkların arasından bir deniz kestanesi çıkarıp size gösterdim, sonra yerine bıraktım. Akşamüstü bir parkta keçileri, ponyleri, atları ve minicik civcivleri gördük. Kızıma atı severken korkmamasını, avucunu açıp ona güven vermesini anlattım. Dönüşte uğradığımız benzinci her yeri pembe, sahibi de kadın olan bir yerdi; çok hoşuma gitti.

Sonra hayatta en sevdiğim yere, Kalamaki'ye yani milli parka gittik. Orman ve hemen yanında deniz, karşıda da Yunan adaları var. Kahvaltımızı ormanda yaptık, kızımın çadırını kurdum; gerçek ateş yasak olduğu için o da şakacıktan kamp ateşi hazırladı. Tam "İnşallah domuzcuk gelir" demiştim ki bir yaban domuzu uzaktan koşarak geldi. Ünlüler domuz adası için Bahamalar'a gidiyor ama hiç uzağa gitmenize gerek yok.

Bir gün de yıllardır her gelişimde uğradığım, organik ürünlerin satıldığı ve gözleme yiyebildiğiniz bir çiftliğe gittik. Bu sefer kızımı götürdüm. Kıkırdak güvercini diye süslü bir güvercin, keçiler, albino bir tavus kuşu ve kaplumbağalar vardı; kaplumbağalara dedesiyle birlikte yem attılar. Akşamları da terasta karpuz yiyerek gün batımını izledik.

Kızım yaz çocuğu olduğu için doğum gününü hep alakasız günlerde, haziranda ya da eylülde kutlayabiliyorduk. Bu sefer annemle günlerce hazırlık yaptık: çimlere süsler, balonlar ve bir prenses elbisesi. Sürpriz olacaktı ama kızım hazırlığı fark etmiş, yine de söylemedi. Elbisesini görünce çok mutlu oldu, pastasını kestik, şarkılarımızı söyledik, sonra kızım hepimizi ıslattı.

Kızım için harika bir hafta oldu, benim için de öyle. Bu görüntüleri büyüdüğünde ona göstereceğim. Umarım siz de keyifle izlersiniz. Yeni videolarda görüşmek üzere 🙂