Kızlarımla tanışın: bitkilerim, VR ve bileklik projesi (karantina vlog 7)

Herkese yeniden merhaba,

Yepyeni bir karantina vloguyla karşınızdayım. Bu sefer bol bol kızımla geçen günlerimiz, evdeki bitkilerim, yani asıl “kızlarım”, ve çok anlamlı bir proje için birlikte yaptığımız bileklikler var. Videosunu izlemek için sizleri YouTube kanalıma bekliyorum 🙂

İlk olarak kızım evde sanal gerçeklik gözlüğüyle dinozorlu bir roller coaster izledi. Biz evde VR'ı sık kullandığımız için o da merak etmişti. Bu yaştaki çocuklara VR'ı asla kontrolsüz vermeyin, mutlaka yanlarında olun; çünkü görüntüler çok gerçekçi ve çocuğun bunun sanal olduğunu anlaması gerekiyor. Kızım bunun çok farkında, yine de içerikleri önceden kendimiz izliyoruz ve o izlerken telefondan ne gördüğünü takip ediyorum. Ben Jurassic Park'a bayılırım, ona da izletmemiz lazım.

Sonra size kızlarımı tanıttım. Sitede atılmış bir aloe verayı alıp saksısını değiştireceğim, bir de çileğim var. En çok sevdiğim Nazlı kızım ilk geldiğinde çok küsmüştü; güzel bir saksıya diktim, şimdi çiçek açıyor ve alttan bir sürü yeni yaprak verdi. Kızımla okulda yaptıkları fasulyeleri de toprağa diktik; kökleri zarar görmeden parmakla hafifçe bastırarak ekiyoruz.

Bu arada evden de güncelleme yaptım. Kırmızı deri koltuğumun derisini hiç bozmadan, cırt cırtlı ve istediğimde çıkarıp yıkayabileceğim bir kılıf yaptırdım. Kedili ve çocuklu evde koltuklarda bu benim için çok önemliydi; bambaşka bir koltuk oldu. Lacivert koltuğa ise gözüm alıştı ama Pisi'nin tüyleri yüzünden günde üç kere süpürüyorum. Bej koltuktayken tüyler görünmüyordu, demek ki tüy içinde oturuyormuşuz. Çekmeceli ünitenin çekmecelerinden sarkan çiçekler koymak, önlere sardunyalar dizmek ve ev çok güneş almadığı için ince, transparan perdeler yaptırmak istiyorum. Endüstriyel tasarım mezunu kardeşim de eşime çok güzel bir çalışma masası çizdi, son halini göstereceğim.

İkinci olarak kızıma çok izlediği çizgi filmden bir Lego Friends seti aldım; en sevdiği karakter Mia çıktı. Babasıyla da hem uçak hem helikopter hem de suda giden hovercraft olabilen üçü bir arada bir Lego yaptılar. Kızım online dersinde patates salatası yaptı, Pisi de kameramanlığa terfi etti.

Üçüncü olarak çok sevdiğim arkadaşım, Deniz'in Paylaştıkları olarak tanıdığınız Deniz ile FaceTime'da buluştum. Makyaj yapacaktık ama sohbet koyulaştı: uçları kuruyan saçlarımızı evde kesmeye cesaretimiz var mı, AVM'de kendini yere atan çocuklar karşısında ne yapıyoruz. Bazı anneler çocuklarını kusursuz gösteriyor ama bunlar hepimizin yaşadığı şeyler. Telefonla yazışmak başka, yüz yüze konuşmak başka; çok özlemişim.

Son olarak kızımla çok anlamlı bir şey yaptık. Tohum Otizm Vakfı ve Make-A-Wish Derneği ile birçok markanın bir araya geldiği “Bir bileklikten fazlasıyız” projesi için bize boncuklar ve misina gönderildi. Kendi tasarladığımız iki bilekliğin aynısı çoğaltılıp satışa çıkacak, gelirleri de otizmli çocukların eğitimine ve hayati hastalıklarla mücadele eden çocukların dileklerine destek olacak. Kızım “Neden bunu yapmak zorundayız?” diye sordu, ben de zorunda olmadığımızı, yardıma ihtiyacı olan arkadaşlarımıza yardım etmek istediğimiz için yaptığımızı anlattım. Çok duygulandım.

Karantina vloglarına devam edecek miyim diye soranlar olmuş. Gönül ister ki karantina bitsin ve vloglara dışarıda devam edelim ama sizler sevdikçe çekmeye devam edeceğim. Hepinize sağlıklı günler, yeni vloglarda görüşmek üzere 🙂