Bu evin odası yok: Balkaya Çiftliği tiny house tatil vlogu

Herkese yeniden merhaba,

Ailem ve arkadaşlarımla, üç aile birlikte gittiğimiz bir çiftlik tatilinin vloguyla karşınızdayım. İstanbul'a iki saat uzaklıktaki Balkaya Çiftliği'nde iki gece kaldık; elektrik ve su şebekesine bağlı olmayan, güneş ve rüzgar enerjisiyle çalışan bir yer. Videosunu izlemek için sizleri YouTube kanalıma bekliyorum 🙂

Yola yağmurlu ve kapalı bir havada çıktık. Telefonların çekmediği bir yerde yanlış yola girdiğimizi düşünüp epey endişelendik, etrafta soracak kimse yok, sadece inekler var. Sonunda doğru yoldaymışız. Kaldığımız evin üst katı çadır gibi, çocuklar için çok eğlenceli bir yer; kızım hemen yukarıda yatmak istedi.

İlk sabah bahçede incir, mandalina ve çilek reçelli, çekirdeksiz karpuzlu nefis bir kahvaltı yaptık; vegan olanlar için de ayrı bir menü vardı. Sonra uzun bir yürüyüşe çıktık. Dik yollardan, taşların arasından, dereden geçerek 220 metreye tırmandık. Tepede 1828'de, Osmanlı'nın bir savaşından sonra eşkıya faaliyetlerine karşı yapılmış bir gözetleme kulesinin kalıntıları var. Ne yazık ki çevresi define arayanların kazdığı çukurlarla dolu.

Yaklaşık 3,3 kilometre yürüdükten sonra buz gibi bir dereye atladık. O kadar yola değdi; çıktığımda yeniden doğmuş gibiydim. Öğle yemeğinde tarhana çorbası vardı ve itiraf ediyorum, benim yaptığımdan güzeldi. Çiftliğin üç köpeğiyle tanıştık, akşam yemeğinde diyeti tamamen unuttum. Çocuklar özgür özgür frisbee oynadı, gün batımı da muhteşemdi.

İkinci gün sütlü yumurtalı bir kahvaltıdan sonra mağaraya gittik. Daha önce Longoz ormanlarını gezdiğim vlogdaki rehberimiz bu sefer de bize eşlik etti. Mağara yeni keşfedilmiş, A sınıfı, yani mutlaka korunması gereken bir mağara. İçeride yarasalar uçuyordu, sarkıtlar çok güzeldi ama binlerce yılda oluşan bu taşların define avcıları tarafından kırıldığını görmek çok üzücüydü. Bu kadar çamur hayal etmemiştim, ayaklarım felaketti ama iyi ki gittik.

Dönüşte gölgede acılı ananaslı bir öğle yemeği yedik ve çocuklarla küçük dereye indik. Dört bacağı kopmuş bir yengeç bulduk, yakından inceleyip doğaya geri bıraktık. Akşam yemeğinde şefimiz mavi bir çorba yapmıştı, tadı inanılmaz güzeldi. Ardından çocuklarla lavanta topladık, kocaman bir sepet doldurduk. Ateşi yaktıktan sonra gün batımını izlemek için ilk gün yürüdüğümüz tepeye tekrar çıktık ve kalede ayın doğuşunu izledik.

Son sabah mini pankeklerle kahvaltı yapıp İstanbul'a döndük. Derelere girdik, dağlara çıktık, ağaçlardan meyve yedik, dostlarımızla geç saatlere kadar sohbet ettik. Bu benim tatil anlayışımı tam olarak karşılayan, son yıllarda yaptığım en güzel tatildi; bir gün daha kalmayı çok isterdim. Umarım sizler de keyifle izlersiniz. Yeni videolarda görüşmek üzere 🙂